Sala
Barokowa ujeżdżalnia
Zimowa Szkoła Jazdy w Hofburgu: kiedy powstała i dla kogo, jak wygląda, oraz co jeszcze działo się w tej sali poza końmi.
Zarezerwuj miejsce na szkolenie ↗Sala ujeżdżalni
Sala wykorzystywana do treningu to Zimowa Szkoła Jazdy Konnej w Hofburgu, zbudowana w latach 1729–1735 za panowania cesarza Karola VI. Strona historii szkoły jazdy konnej wymienia rodzinę architektów Fischer von Erlach: Johann Bernhard narysował plany, a jego syn Joseph Emanuel je zrealizował. Angielska Wikipedia podaje syna jako architekta, więc oba te stwierdzenia mogą być prawdziwe jednocześnie. Zanim powstała sala, szkoła jazdy konnej działała na drewnianej arenie w miejscu dzisiejszego Josefsplatz, a miejsce do jazdy konnej w tym punkcie po raz pierwszy wzmiankowano w 1565 roku.
Biały, beżowy i jasnoszary
Sala jest w przeważającej części biała, z akcentami beżu i jasnego szarości, co dobrze współgra z siwymi końmi. Naprzeciwko wejścia, nad lożą królewską, wisi portret cesarza Karola VI, przed którym jeźdźcy zawsze oddają hołd przed rozpoczęciem jazdy. Szkoła jazdy opisuje ten portret jako wyraz wdzięczności za wzniesienie budynku. Sztukaterie wokół drzwi i gzyms noszą barokową dekorację, a płaskorzeźba nad jednymi z drzwi przedstawia dwie uskrzydlone postacie trzymające koronę. Całość sprawia wrażenie spokoju rather niż przepychu.
Rozmiary sali
Według Wikipedii sala ma 55 metrów długości i 18 metrów szerokości, a jej wysokość wynosi 17 metrów. Widziana z galerii wydaje się jeszcze wyższa, ponieważ kolumny i balustrady galerii prowadzą wzrok ku sufitowi. Właśnie te proporcje — wydłużone i wysokie rather niż kwadratowe — nadają sali charakter nawy. Piaszczysta posadzka wypełnia środek, a galerie i loże spoglądają na nią z boków, dzięki czemu konie zawsze ogląda się z góry lub z boku.
Żyrandole i galerie
Nad areną wiszą żyrandole, a wzdłuż boków biegną galerie. Szkoła jazdy wymienia lożę królewską, znajdującą się pod nią lożę parterową oraz pierwszą i drugą galerię. Nie ma windy, a loża królewska i obie galerie dostępne są wyłącznie schodami. Warto o tym wiedzieć, ponieważ w zabytkowym budynku takim jak ten miejsce siedzenia zależy częściowo od tego, jak wysoko trzeba się wspiąć.
Nie tylko konie
Za panowania cesarzowej Marii Teresy, która objęła tron w 1740 roku, sala gościła karuzele, maskarady, gry konne i bale dworskie — jak podaje własna strona historyczna szkoły jazdy. W 1848 roku obradował tu pierwszy parlament monarchii, czytamy na tej samej stronie. Dziś sala służy zarówno ceremoniom i wydarzeniom, jak i koniom. Te inne wcielenia sprawiają, że jest czymś więcej niż ozdobną stajnią: była salą, w której dwór habsburski ukazywał się miastu.
Położenie sali
Sala znajduje się w Hofburgu, między Josefsplatz a placem przy głównej bramie Hofburga. Obok niej wznosi się Stallburg – renesansowy budynek z lat 60. XVI wieku, który początkowo pełnił funkcję rezydencji, a następnie mieścił cesarskie stajnie i do dziś służy szkole jazdy konnej jako miejsce dla jej ogierów. W Stallburgu w latach 1659–1776 znajdowała się także kolekcja sztuki, która później stała się zalążkiem Kunsthistorisches Museum. Wizyta w sali wpisuje się zatem w tę część Hofburga, którą warto spokojnie obejść z zewnątrz.
Pokój do pracy
Sala jest przede wszystkim miejscem pracy. Strony samej szkoły jazdy podają, że jej jeźdźcy trenują tu swoje ogiery, a piaszczysta posadzka, bariera i dwie flagi widoczne na zdjęciach należą do tej pracy. Ukłon jeźdźców przed portretem Karola VI jest częścią każdej jazdy. Zobaczenie sali w użyciu to sedno porannej wizyty: nie jest ona przygotowana specjalnie dla ciebie, wpuszcza się cię, byś popatrzył, jak pomieszczenie robi to, do czego zostało zbudowane, a niektórzy zwiedzający uznają to za bardziej poruszające niż dekoracje. Wycieczka z przewodnikiem pokazuje otaczające ją pomieszczenia.
Źródła